• Galileo Galileï:

    ‘Je kunt een mens niets leren. Je kunt hem hooguit helpen het in hemzelf te ontdekken.’

  • Dwight Eisenhower:

    ‘Leiderschap is de kunst om iemand anders zover te krijgen iets te doen wat jij gedaan wilt hebben omdat hij het wil doen.’

  • Hendrik Ibsen:

    ‘Een gemeenschap is als een schip; iedereen zou bereid moeten zijn het roer te nemen.’

  • Ryunosuki Satoro:

    ‘Ieder voor zich is een druppel. Samen zijn we een oceaan.’

  • Carl Jung:

    ‘Alles wat ons aan anderen irriteert, kan ons iets doen begrijpen over onszelf.’

Follow us on Twitter

Zoals eerder in een weblog geschreven, begint #GezondVeiligWerken bij het nemen van eigen verantwoordelijkheid voor in goede gezondheid en conditie houden van het eigen lichaam. Als promotor van GezondVeiligWerken, wil ik hierin ook mijn verantwoordelijkheid nemen en mijn ervaringen met geïnteresseerden delen:

Op mijn 45e besloot ik het heft in eigen hand te nemen wat betreft bewegen en een gezonde BMI na te streven.  Door het project ‘ouderen in beweging’in het verpleeghuis met beweegtoestellen van #Yalp’, interviewde ik  ouderen van 75 jaar en ouder over het in beweging zijn en blijven.  Ik schaamde mij eigenlijk omdat ik voorhield dat bewegen gezond was, terwijl ik er zelf niet de tijd voor nam.  Daarnaast sloeg mijn weegschaal uit naar 115 kg. Ik werd mij bewust dat er wat mocht gebeuren. Afvallen was dan ook prioriteit nummer 1 om te komen tot een gezond gewicht in evenwicht (85 kg). Een andere leefstijl t.a.v. voeding en bewegen was nodig om de wijzer terug te brengen naar 85-90 kg.

Op 47 jarige leeftijd blijkt het lastig de weegschaal rond de 90 kg te houden. Tevens speelde mijn darmklachten, die ik altijd wel gekend heb vanaf mijn jeugd, erg op. Na onderzoek bleek dat ik bepaalde voedingsstoffen niet tot nauwelijks verwerkte en wat tevens het niet op gewicht blijven zou kunnen verklaren. Dit leidde tot een voedingsadvies waarin suikers, brood/pasta e.d. taboe was voor nu en de toekomst. Dit werd mijn zoektocht naar een andere leefstijl. Want zoals velen weten is het eten van brood, aardappel en pasta met de paplepel in gegeven en dus echt een gewoonte die past in onze cultuur.

In de beginmaanden won de gewoonte het van mijn goed voorgenomen gedrag. Dit zullen velen herkennen die ook afwijken van #therapietrouw.  Ik liet me met regelmaat verleiden tot het nuttigen van de voor mij ‘verboden voedingswaren’als  een broodje, een ijsje, een patatje bij uiteten of een extra wijntje.  Dit had consequenties voor de spijsvertering en lijden tot gevolg: buikkrampen, vermoeidheid, laag energiepijl. Maar ondanks dit lijden, kon ik niet altijd weerstand bieden tegen deze gewoonte. Ik vraag me dan ook nog steeds af waarom ondanks de klacht, ik toch met regelmaat in de gewoonte-herhaling val?

Ondanks vond ik dan ook een artikel over ‘Voedselverslaving’, wat mogelijk inzicht kan geven:

In een artikel ‘De 7 hoofdzonden’ uit het tijdschrift ‘Psyche&Brein’(EOS wetenschap), nummer 6 wordt aangegeven dat mensen met een voedselverslaving net zoals drugsverslaafden een verminderde activiteit noteren in een deel van de hersenen (voor geïnteresseerden de laterale orbitofrontale cortex genaamd). Dit zou wijzen op een verminderd vermogen om de respons op hints van voedsel of drugs te onderdrukken.  Dit herken ik bij mezelf,  zeker wanneer ik in gezelschap ben van anderen en eten een onderdeel van de ontmoeting is.  Mijn spiegelneuronen werken dan goed.

Spiegelneuronen zijn neuronen die actief of actiever worden wanneer je waarneemt wat iemand anders doet, op dezelfde plek in de hersenen als bij degene die de actie uitvoert. En ‘actie’ kan dan slaan op bewegen of spreken, maar ook op: wat iemand voelt of zelfs emotioneel ervaart. De uitspraak ‘ zien  eten doet eten!’ is hier vast van toepassing.

 Samengevat zegt men in het artikel ‘De 7 hoofdzonden’ het volgende over ‘vechten tegen voedselverslaving’:

  1. 1.Door te eten voor het plezier, in plaats van tegen de honger, kan ons brein de neiging krijgen om de genotservaring steeds vaker op te zoeken.
  2. 2.Mensen die geneigd zijn zich vol te proppen, ontwikkelen misschien dezelfde neurale activiteitspatronen in de beloningscentra van hun brein als drugsverslaafden. Onderzoeksgegevens lijken erop te duiden dat een suiker – en vetrijk voedingspatroon tot een cyclus van hunkering en ontwenning kan leiden.
  3. 3.Hoewel het concept voedselverslaving nog omstreden is, kan men al lessen trekken uit recent onderzoek. Om fitter te beginnen te leven, kunnen we minder gaan eten door de keuzemogelijkheden die we onszelf geven strikt te regelen of door situaties te vermijden die ons tot eten aanzetten.

Dit brengt me bij het doorbreken van gewoontes. In mijn zoektocht naar andere voedingsleefstijl, heb ik ontdekt dat:

-          Ik meer behoefte heb om  te overeten bij suiker houdende producten.

-          Ik bewust ben geworden dat bij het eten van suikers de moeheid direct toeslaat.  Een energie dip ken, die ook de volgende ochtend nog van kracht is.

-          Wanneer ik de suikers laat staan, ik geen drang heb tot door of over eten.

-          Geen suikers, maar alleen groente, fruit, vis, vlees, eieren en noten eten, uitnodigt tot experimenteren en ontdekken van andere smaaksensaties. Dat o.a. dadels een goed alternatief is voor het vervangen van suiker.

-          Het starten met een groene smoothie in de ochtend met groente, fruit, noten de verzadiging snel optreedt en ik de hele ochtend geen honger of trek gevoel heb.

-          Ik de verleiding kan weerstaan om op feestjes in mijn gewoonte te vervallen, door  eigen ‘lekkernijen’ mee te nemen. Denk hierbij aan een eigen mix van noten met rozijnen, imcabessen, goija bes, e.d. of een groene smoothie of rauwkorst. Ik ben goed voorbereid om de weerstand te kunnen bieden aan de ‘verboden voedingswaren’.

 Ik ontdekte dat ik eigenlijk volgens het Paleo principe eet. Paleo is een levensstijl waarin gegeten wordt zoals de mensen miljoenen jaren geleden in de oertijd deden. Men eet dan zoveel mogelijk natuurlijke voedingsmiddelen, zonder toegevoegde suikers en andere stoffen als E-nummers die in verschillende producten te vinden zijn.  

Het blijkt dat geraffineerde koolhydraten (granen, rijst en aardappels alsmede zuivel en suikers) in onze cultuur oververtegenwoordigd is.

Als het lichaam de keuze heeft tussen geraffineerde koolhydraten en vetten als brandstof, kiest het lichaam eerder  voor de koolhydraten. Door onze huidige zittende levensstijl moet het lichaam meer moeite doen om vet te verbranden dan om koolhydraten te verbanden. En aangezien geraffineerde koolhydraten ruimschoots aanwezig zijn, komt het lichaam aan vetverbranding dus bijna niet toe. Dit is mogelijk één van de redenen waarom het probleem overgewicht steeds groter wordt. Als we het percentage koolhydraten in onze voeding naar beneden brengen en weer meer eiwitten en vetten gaan eten, wordt het lichaam vanzelf aangewezen op de vetverbranding. Hier zijn onze genen immers op “geprogrammeerd”.

Ik vraag me dan ook af of het paleo principe ook bewust ingezet kan worden in de ouderenzorg voor cliënten die door hun beperking rolstoelafhankelijk zijn geworden, en sommigen hierbij het gewicht moeilijk in evenwicht kan houden.

Zowel voor de hulpverlener als hulpvrager is een gezond gewicht in evenwicht van essentieel belang bij het zichzelf transfereren of onder begeleiding van een hulpverlener met of zonder hulpmiddel in en uit bed of in en uit de stoel te komen.  Daarnaast biedt paleo gezonde gevarieerde voeding  zonder dat de cliënt op dieet moet. Het is een veranderende levensstijl die zorgt dat de mens lekker kan blijven eten, zonder te over eten, en het lichaam in goede ‘conditie’ houdt.

Interesse in recepten m.b.t. Paleo? Op internet worden verschillende voorbeelden aangeboden.  Ben je geïnteresseerd in mijn recepten, like ‘Passievoorzorg’ op facebook, en ik deel mijn  favorieten.

Groeten,

Trea van der Wijk 

Build by AnninkStudios based upon a template of Joomla51.com